معانى برخى واژه‌ها در اشپزی قشم

معانى برخى واژه‌ها در اشپزی قشم

هوک راغ يا آب سوراغ ـ آب ماهى نمک سود (ماهى‌هاى ساردين) که به وسيله خاک سرخ جزيره هرمز رنگين شده است.

مهياوه ـ محلول ماهى‌هاى ريز (متوتا) که با آب و ادويه کوبيده شده

چووه ـ چوب استوانه‌اى به طول ۲۵ تا ۳۰ سانتى‌متر که همان وردنه است

خون ياخن ـ ميزى است چوبى که به صورت دايره مسطح با پايه‌هاى چوبى به ارتفاع ۱۵ تا ۲۰ سانتى‌متر

کردن ـ اجاق صحرايى که معمولاً از ۳ تکه سنگ متوسط به صورت سه پايه ساخته مى‌شود و وسط آن آتش درست مى‌کنند.

مهماس ـ شيئى قاشق مانند از جنس آهن که سر آن مسطح و دايره‌اى شکل و دنباله آن مانند دسته قاشق است و براى جابه‌جا کردن نان خمير تره در تابه از آن استفاده مى‌نمايند.

در گذشته، نان مصرفى مردم قشم در خانه‌ها پخت مى‌شد. اما، به مرور که اداره‌هاى دولتى تأسيس شدند و کارکنان و کارمندان با خانواده‌هاى خود در قشم سکونت کردند و همراه با آن صنايع و کسب و کار گسترش يافت، نانوايى‌هاى عمومى به منظور تأمين نان موردنياز مردم غيربومى شروع به فعاليت کردند و رفته رفته تعداد آنها رو به افزايش نهاد.با اين وصف، و با توجه به ينکه جزيره پهناور قشم افزون بر ۶۲ روستا دارد، اکثر مردم ترجيح مى‌دهند نان مصرفى خود را در خانه و به شيوه‌هاى سنتى پخت مى‌کنند. انصافاً نيز بايد گفت که نان خانگى هم طعم و عطر و بوى بهترى دارد و هم اينکه نسبت به نان عرضه شده در نانوايى‌ها با صرفه‌تر است.خانواده‌هاى قشمى، در هر نوبت پخت نان در منزل، به اندازه مصرف چند روز خود نان مى‌پزند و هر چند گاه يک بار پس از مصرف نان‌ها دوباره اقدام به پخت مى‌کنند.عمده وسيله پخت نان خانگى و سنتى در قشم ساج يا تابه است و گرچه سابقاً از اجاق‌هاى سنتى و تنور (با استفاده از حرارت آتش چوب) براى اين کار استفاده مى‌شد اما امروزه چراغ و اجاق گازسوز از جمله منابع حرارتى پخت نان در خانه‌ها است.درباره نان سنتى قشمى‌ها گذشته از شهرت آنها در خطه جنوب به دليل خوش طعم بودن، آنچه موضوع را جالب‌تر مى‌کند تنوع آن و موارد استفاده اختصاصى برخى نان‌ها (مثلاً براى سفره افطار ماه مبارک رمضان، عزادارى‌ها، عروسى‌ها و…) است.در جزيره قشم بيش از ۲۰ نوع نان خانگى به شيوه سنتى و با استفاده از مواد معطر مختلف پخت مى‌شود.